become fan in Facebook, menorca, horses, breedersfollow us on twitter, menorquin horses breedersmenorcahorses vimeomenorquin horses breeders on youtube_iconsubscribe our RSS, menorcahorses.com

Het Soerhuis | 0571 262603 | info@menorcahorses.com

  • Nederlands
  • English
  • Deutsch
  • Русский
  • Español
  • Italiano

Menorquin
Conversations

 

Hai Pura Raza Menorquina fans! Al een tijdje lopen wij met het idee om mensen, die een bijzondere relatie met de Menorquin paarden hebben, in de spotlights te zetten. Het leek ons daarom leuk om eigenaren van Menorquina paarden, of mensen die op een andere manier met dit prachtige ras te maken hebben, een aantal vragen te stellen zodat we veel meer te weten kunnen komen over hun ervaringen in relatie tot het ras. Dit niet alleen omdat we dan inhoudelijk geïnformeerd zijn over de verschillende achtergronden van de mensen, maar ook omdat we denken dat, juist dan, de andere facetten van de relatie tot het paard aan het licht komen, waar we anders niet achter waren gekomen. Voor dit eerste gesprek, hebben wij Inge Janssens gekozen uit België, een fervent paardenliefhebster met het hart op de juiste plek.

Naam:    Inge Janssens

Woonplaats, land: Lichtaart, België 

Hoeveel paarden heb jij?

Raissa, Belgisch Warmbloed Paard merrie, 16j
Utan, BWP, 12j geworden, overleden in mei van dit jaar
Brunhilde, Percheron, merrie, 5j
Ollie, KWPN, ruin, 16j, overleden 9 april 2012
Xocolatina, PRM, merrie, 2j
Timo, AraboFries, ruin, 6j
Tuurke, Shetlander, ruin, 6j
Bommeltje, Shetlander, ruin 6j
Florke, ezel, ruin, 4j
Fientje, ezel, merrie, 3 j

Zo te horen heb jij een aantal rassen in huis... BWP, KWPN, PRM, shetlanders, AraboFries, ezels. Inge, wat heb je tot nu toe met paarden gedaan?

Ik ben 12 jaar geleden, op 32 jarige leeftijd, heel erg fanatiek begonnen met paardrijden. Dit was al heel lang een meisjesdroom.
Ja, en dan begin je op manegepaarden te rijden, en al heel snel denk je van jezelf dat je kan paardrijden. Ik volgde elke week 4 tot 5 uren les en het bleef dan ook niet lang uit voor ik een eigen paard kocht. Raissa is bij mij gekomen op 5 jarige leeftijd. Zij had heel weinig ervaring, was een heel nerveus en bang paard en ik was nog geen echte ruiter ... een zeer gevaarlijke combinatie. Maar dat zag ik toen niet.
Ik heb heel veel met haar meegemaakt. Ze rukte zich los als ze bang was, ging met mij op de loop in lessen, ze was op de weide de schrik van andere paarden, ben met haar in een diepe gracht beland omdat ze schrok van een tractor, ... . In die tijd heb ik besloten dat als ik een tweede paard zou kopen, ik anders zou selecteren.
Nu nog is Raissa zeer sceptisch en moet je heel veel rekening houden met haar persoonlijkheid, anders kan je echt niets met haar doen.
Met Raissa heb ik de beginselen van dressuur geleerd en wedstrijden gereden. Maar voor de wedstrijden was ze veel te schichtig en te nerveus en ik wist op dat moment helemaal niet hoe ik daar mee om moest gaan. We gaan heel veel samen buiten rijden.
Raissa is nu mijn 'Parelli-paard'. Ik heb met haar mijn level 3 examens gehaald. Spijtig genoeg heeft ze nu Cushing disease, krijgt ze zware medicatie en kan ik met haar niet meer werken.
Utan heb ik gekocht om dressuur wedstrijden te rijden. Utan, een mooie grote bruine ruin, heel stoer, koel paard. Met hem heb ik ook wedstrijden gereden en vele buitenritten gemaakt. Maar na 2 jaar is Utan ziek geworden en geen enkele dierenarts kon zeggen wat er eigenlijk aan de hand was. Hij kon de trainingen en de manège lessen fysiek niet meer aan. Hij heeft meerdere zware behandelingen gehad, maar niets hielp.
Ondertussen had ik de paarden verhuisd naar een privéstal dicht bij huis. Om Utan toch bezig te houden, ben ik op zoek gegaan naar een andere trainingsmethode en zo ben ik via internet bij Parelli terecht gekomen. Dit was voor hem geweldig! Hij hield van het grondwerk en wilde echt dingen doen voor mij. Dit jaar in mei hebben we hem moeten laten inslapen. Zijn buik zat vol tumoren, en dit heeft er waarschijnlijk al een aantal jaren gezeten zonder dat hij echt doodziek was. Maar in mei is zijn gezondheid in 2 weken tijd zo achteruitgegaan dat hij in een coma terechtgekomen is.
Brunhilde, de Percheron heb ik van de slacht gered toen ze 2 j was, weer een emotionele aankoop ... Drie maanden later heb ik haar moeten laten opereren omdat ze koliek had. Ze heeft dan 1,5 jaar moeten recupereren en ondertussen heb ik haar met de Parelli methode zelf ruitermak gemaakt en speelt ze met mij grondwerk. Maar ze is niet echt een rijpaard. We spelen veel en ik kan zonder problemen met haar rijden.
Ollie is 1,5 jaar geleden bij mij gekomen. Hij is van mijn overleden vriendin en mag zijn dagen rustig doorbrengen in de kudde. Hij heeft zware artrose in zijn kogelgewrichten en staat op rust. Hij heeft de voorbije jaren van zijn bijdrage aan de hippotherapie voor MS-patiënten. We hebben hem in april van dit jaar moeten laten inslapen vanwege zijn gezondheid.
Bommel en Tuurke zijn in maart van dit jaar bij ons komen wonen. Ze komen van een oom van mijn echtgenoot en passen perfect in onze 'maffe kudde', haha ... .
Met Florke en Fientje speel ik Parelli grondwerk. Ze zijn heel aanhankelijk en heel ondeugend.
En in augustus 2010 is Xocolatina bij ons komen. Zij is het eerste paard dat ik bewust op persoonlijkheid gekocht heb. De eerste anderhalf jaar heb ik haar de basis van het Paelli-grondwerk bijgebracht tot en met het opzadelen. Ik doe grondwerk rechtrichten met haar en we zijn nu ook gestart met Academische Rijkunst volgens Bent Branderup.
Na de dood van Ollie heb ik Timo, AraboFries, eind april van dit jaar bijgekocht. Ik zocht een goed Parelli geleerd paard waar ik direct kon opstappen en een vriendin van mij had geen tijd meer voor haar AraboFries. Hij is super, ook heel braaf en cool in zijn hoofd maar hij is soms lui en ziet er dan het nut niet van in om te werken. Maar als je hem dan op de juiste manier kan motiveren dan gaat hij volledig voor mij. Hij is wel meer een éénmans paard. Ik kan niet zomaar iedereen met hem laten werken. Hij heeft heel duidelijk de voorkeur voor bepaalde mensen.

Inge Janssens, menorquin owners, natural horsemanship, pura raza menorquina, caballos, horsesWaarom een Pura Raza Menorquina? 

Na de dood van Utan ben ik echt zeer bewust naar een zelfzeker, koel, speels, intelligent, evenwichtig, nieuwsgierig, rustig paard gaan zoeken. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor de kudde. Utan was de stabiliserende factor binnen de kudde en nu was er totale chaos. Als ik een paard zou vinden met de karakteristieken van een Left Brain paard, een paard dat kan denken en zich bewust is van zijn leefwereld, dan zou dat de kudde terug kunnen stabiliseren.
Ten tweede had Patrick, mijn man, me gezegd dat ik deze keer maar eens een echt mooi raspaard moest kopen. En dan ben ik gaan zoeken op internet naar stoeterijen met Spaanse paarden omdat die zo mooi en meestal Left Brain van natuur zijn. Zo ben ik op de site van Sisco en Jannette gekomen, de site met de Menorquina paarden. Die paarden zijn zo mooi, zo zwart, zo puur ... dat ik direct wist dat ik een PRM wilde!

Hoe ben je in contact gekomen met het ras? 

Via google op internet ben ik op www.menorcahorses.com terecht gekomen.

Kan je iets meer over Xocolatina/Xoca vertellen, zodat we een betere indruk van krijgen?

Xocolatina is een prachtig paard. Ze is nog maar 2,5 maar is tegelijkertijd ook al zo volwassen, zo slim, zo berekend in de positieve zin. Ze voldoet aan alle karakteristieken van een Left Brain paard waardoor ze heel snel nieuwe dingen leert. Ze is in de eerste week door Raissa aanvaard omdat ze zo ongelooflijk goed met andere paarden kan omgaan en omdat ze over een gezonde portie zelfvertrouwen beschikt. Ze weet ongelooflijk goed hoe ze Raissa moet 'aanpakken', ze weet zo goed hoe dicht ze op een bepaald moment kan komen en dan gaat ze ook geen cm dichter zodat ze niet in Raissa haar persoonlijke ruimte komt.
Om een voorbeeld te geven van hoe het soms anders gaat: Ollie heeft 7 maanden moeten vechten voor zijn positie in de kudde.
Xocolatina is ook zo grappig, net een ondeugende kleuter. Je wordt gewoon heel vrolijk van dat paardje.

Jij doet natural horsemanship, de Parelli methode. Hoe beleef je dat samen met Xoca?

Xoca is een heel intelligent, nieuwsgierig paard en leert heel snel. Dat is natuurijk super als je een paard nieuwe dingen gaat leren. En ik moet er nu voor zorgen dat ze een LB paard blijft. In de trainingen, die nu nog bestaan uit kleine oefeningetjes tijdens het dagelijks omgaan vb tijdens het poesten, zorg ik ervoor dat ze niet onrustig, bang of onzeker wordt. En dan zie je hoe snel ze dingen opneemt. Wijken voor druk, dat gaat ongelooflijk goed, ze is hier zo licht in! En die lichtheid moeten we behouden, en dat is dan mijn verantwoordelijkheid in onze relatie.
Door op een natuurlijke manier met haar om te gaan, krijg ik heel veel vertrouwen van haar. Ik kan overal, op de weide of in de piste, naar haar toegaan zonder dat ze weg stapt van me. En als ik aankom 's morgens is ze ook de eerste om me te begroeten.
Door wat je als mens leert in de Parelli methode, kan je van Xocolatina een SUPER paard maken, omdat ze nu al een beetje super is. Je moet altijd eerst aan het paard denken voor je aan iets begint, de relatie met je paard is belangrijker dan de prestatie. Die prestatie volgt vanzelf als je relatie goed zit. Start je met een bang, onzeker, schichtig paard dan moet je eerst daar aan werken voor je andere dingen kan gaan doen. En dat vraagt veel meer tijd.
Zij is een heel slim paard, denk over alles heel goed na en werkt heel graag mee. Januari van dit jaar zijn we dan begonnen met grondwerk rechtrichten om haar lichaam sterk te maken. En dat deed ze prima. Een schouder binnenwaarts, travers, renvers aan de hand op een rechte lijn en op de cirkel is geen enkel probleem voor Xoca. Ik heb haar zo helemaal voorbereid tot rijpaard.
In april hebben we dat dan voor de eerste keer op haar gereden. Marion Alblas is voor de eerste keer op haar gestapt zonder zadel, met barebackpad, en zonder bit en die Xoca is zo'n intelligent en braaf paard ... ze heeft niet één keer gebokt of raar gedaan. En sindsdien hebben we haar 1 keer om de veertien dagen een half uurtje gestapt, en de andere tijd verder gewerkt met grondwerk. In augustus ben ik met Xoca beginnen rijden, 2 keer 10 minuutjes stappen en deze week hebben we onze eerste buitenrit gemaakt en wat voor één... het was net of zij was gewoon op ontdekkingsreis. Zo mooi! Zij is zo cool en goed in haar hoofd. Ik kan me echt geen beter rijpaard voorstellen en ze is altijd werklustig.

Wat zijn de plus punten van Xoca?

Haar stevige, stabiele, coole karakter, haar werklust en ze is ook zo mooi hé!

Zijn er ook min punten, en zoja welke?

Er zijn geen minpunten op het moment ... ik moet alleen zorgen dat ik slimmer blijf dan haar, haha.

Wil jij verder nog iets zeggen c.q. toevoegen?

Ik wil er nog even bij vertellen dat Xocolatina ook zo'n super paard is door de manier waarop Sisco en Jannette haar hebben grootgebracht. De veulens bij hun krijgen alle tijd bij hun moeder en worden daarna in kudde met leeftijdsgenootjes samen gezet. Er is niet geknoeid met de paarden. En dat is toch wel heel belangrijk in de opvoeding van een veulen. Want al mag je van nature nog zo'n goed Left Brain veulen hebben, als je als fokker op de verkeerde manier met het veulen omgaat dan kan dat heel snel veranderen in een schichtig, bang, onzeker veulen, een Right Brain paard zoals Pat Parelli dit noemt.

Jij hebt verschillende paardenrassen, herken jij daarin iets, waarvan je kunt zeggen….. dat is rastypisch?

Met mijn huidige ervaring kan ik wel zeggen dat Xocolatina heel cool, heel intelligent en heel werklustig is en dat zijn toch wel typische PRM raskenmerken.
Bij mijn andere paarden zijn deze kenmerken ook wel aanwezig maar zijn deze kenmerken niet zo in balans zoals bij Xocolatina. Zij gaat er elke dag voor. Als ik haar haar halster aan doe, dan gaat er in haar hoofd een knopje om en geeft ze zich volledig. Ervoor en erna kan ze heel erg speels rond rennen en bokken en stijgeren, maar als ik met haar werk dan weet ze gewoon dat dat niet het gepaste moment is om ondeugend te zijn. SUPER!

Hoe zie je de toekomst met je paarden?

De paarden staan nu bij ons aan huis ... dat is altijd mijn droom geweest. Dit is puur genieten, elke dag en dat wil ik de rest van mijn leven zo beleven.

Inge & Timo
Xoaca & Timo
Xoca & Marion Alblas
Xoca & Marion Alblas
Xoca, Timo, Inge & Marion Alblas
Inge & Timo
Xoca, winterse sfeer